Klinische Chemie en Hematologie (KCH)

Het vakgebied van de klinische chemie en hematologie ontwikkelt zich op het snijvlak van de geneeskunde en de natuurwetenschappen. Innovaties uit medisch-wetenschappelijk onderzoek bereiken in hoog tempo de klinisch-chemische laboratoria en zo ook de kliniek of het huisartsenpraktijk.

Bloedarmoede, tumoren, erfelijke aandoeningen, falende nieren, hoog cholesterol en botontkalking zijn slechts enkele voorbeelden uit het brede scala aan aandoeningen die het klinisch-chemisch laboratorium weet op te sporen of waarvan de aanwezigheid kan worden bevestigd.

Klinisch-chemisch en hematologisch laboratoriumonderzoek wordt gedaan om bruikbare gegevens te krijgen over de gezondheidstoestand van een patiënt. De onderzoeksresultaten kunnen helpen bij het vaststellen van een diagnose, bij het volgen van de effecten van een therapie, bij het bijsturen van medicijngebruik of bij het geven van een prognose.

ADC’s afdeling Klinische Chemie houdt zich bezig met het uitvoeren van klinisch-chemische, hematologische en immunologische onderzoeken. Het onderzoek in het klinisch-chemische/hematologische laboratorium wordt gedaan op verzoek van een arts. Op basis van een eerste, oriënterend laboratoriumonderzoek kan de arts besluiten tot vervolgonderzoeken.

De testresultaten kunnen de arts helpen bij:

  • het vaststellen of uitsluiten van een ziektebeeld;
  • het verloop van een ziekte volgen;
  • het effect van een behandeling vaststellen;
  • bepaalde ziekten helpen voorkómen.

Kwaliteit

Het klinisch-chemisch/hematologische laboratorium van het ADC is een ‘State-of-the-Art’ laboratorium. Het staat onder supervisie van een EU-geregistreerd klinisch-chemicus, die wordt bijgestaan door goed opgeleide analisten.  Deze afdeling is sinds juni 2016, NEN-EN-ISO 15189:2012 geaccrediteerd door de Raad voor Accreditatie (RvA) onder registratienummer M297, voor de verrichtingen zoals beschreven in de scope: https://www.rva.nl/.

Hematologie

De hematologische laboratoriumdiagnostiek is een belangrijk onderdeel van de dagelijkse werkzaamheden in het klinisch-chemisch laboratorium. De hematologie kent meerdere deelgebieden van onderzoek.

Hemocytometrie

Het bepalen van de concentratie van de bloedlichaampjes (zoals de rode en de witte bloedcellen en de bloedplaatjes), alsmede de bepaling van een aantal celkenmerken. Het gaat hierbij om de diagnostiek en follow-up van bloedziekten zoals leukemie en lymfeklierkanker, de verschillende vormen van bloedarmoede en de al of niet gestoorde aanmaak van bloedplaatjes.

Bloedstollingsonderzoek

Het opsporen van mogelijke defecten in de bloedstolling. De meest bekende ziekte waarbij een stolfactor ontbreekt, is de bloederziekte, ook wel hemofilie genoemd. Het kan echter ook voorkomen dat bij patiënten de stollingssnelheid van het bloed kunstmatig laag gehouden moet worden. Deze vorm van behandeling moet frequent gecontroleerd worden. Dit gebeurt met een stoltest, de zogeheten ’PT/INR’. Aan de hand daarvan kan de dosering ‘bloedverdunning’ door de behandelende arts vastgesteld worden (zie ook: ‘Trombosedienst).

Speciële chemie

Onderzoeken die een speciaal karakter hebben. Het betreft bepalingen die minder frequent voorkomen en/of een grote mate van vakkennis en manuele vaardigheden vereisen. Laboratoriumtesten op dit gebied zijn, onder meer, het onderzoek naar hemoglobinopathie, autoimmuundiagnostiek en allergietesten.